باران عدل

آدمی که به دست رحمت تو بیدار شود، چیزی جز خودت آرام و راضی اش نمی کند. ( ونبّهنی فیه عن نومه الغافلین)

و برای این آرامش، باید به تو نزدیک شد و تو را در آغوش کشید.
راستی راه این نزدیک شدن چیست؟

رسول مهر و مهربانی راه را نشان مان می دهد: و وفّقنی فیه لقرائه آیاتک. آیاتت را باید قرائت کرد، نه خواندن که قرائت! و همین، راه نزدیکی به توست.

آیاتت چه نزدیک و چه زیادند! و این قرب و کثرت سختی کار و سختی راه را برای نزدیکی به تو کم می کند. نه فقط آیات کتابت، که همه آیاتت.

چشم که می چرخانم، آیاتت باریدن می گیرند: اقرأ باسم ربّک الذی خلق.