ـ نحن ابناء
الحیدر. و این یعنی رگ و ریشه ی شیعه، یکی است، خواه ایرانی باشد، خواه بحرینی.
ـ سعودی ها،
برادران مان را به خاک و خون می کشند و ما محکوم می کنیم.
ـ سعودی ها،
حجاب از سر خواهرانمان می کشند و ما ناراحت می شویم.
ـ سعودی ها
اعتقاداتمان را به سخره می گیرند و ما منت افزایش سهمیه عمره را می کشیم.
ـ سفیر آشغال
سعودی در مصر، مست از انگور، عربده من خَرَم می کشد و نیروی محترم انتظامی با
دانشجویان متحصن در برابر کنسولگری سعودی در مشهد، آن می کند که لابد شنیده اید.

ـ به خدا از این
همه لاس زنی با سعودی ها خسته شده ام. به خدا خسته شدم از این همه ضعف و عجز
متولیان امر که این چنین یهودی زادگان سعودی را به توهم واداشته اند.
ـ کجاست آن که
فریادهای مظلومانه ی برادران مان را در بحرین بشنود و پاسخی برای آن داشته باشد.
ـ این روزها، از
هرکس که می گوید عازم عمره هستم، بدم می آید. بدم می آید که هیچ، متنفرم!! اصلا از
خودم هم بدم می آید، از همه بدم می آید.
بله! به عمره
بروید و پول شیعه را در جیب یهودی های سعودی بریزید تا آنها سر شیعه های بحرینی را
ببرند.
به عمره بروید و
در اطراف بقیع از افغان های وهابی که مثل بلبل فارسی سلیس تهرانی حرف می زنند، چرت
و پرت بشنوید. و بشنوید که چطور اعتقادات اصیل تان را لجن مال می کنند، اما لام تا
کام حرف نزنید. ( خاک بر سرتان)
بله! به عمره
بروید و به مستحبات موکد بچسبید که خدای متعال در پی این مجاهدت بی نظیر، هزاران
حوری آن چنانی نصیبتان کند.
بله! به عمره
بروید و منت فروشنده های وهابی و چشم چران بازار ابوسفیان را برای تخفیف یک ریال و
دو ریال بکشید.
بله! به عمره بروید ...
* * *
دلم تنگ است!
دلم تنگ است. تنگ آن فریادهای مردانه! آن فریادهای رسا اما مظلومانه! دلم تنگ ندای
روح الله است:
ما اگر از صدام
بگذریم، ما اگر مساله قدس را فراموش کنیم، ما اگر از جنایت های آمریکا بگذریم، از
آل سعود نخواهیم گذشت.
اگر از جنایت های
صدام بگذریم از آل سعود وجنایت هایش نخواهیم گذشت.
ان شاء اللَّه
ما اندوه دلمان را در وقت مناسب با انتقام از امريكا و آل سعود برطرف خواهيم ساخت
و داغ و حسرت حلاوت اين جنايت بزرگ را بر دلشان خواهيم نهاد، و با برپايى جشن
پيروزى حق بر جنود كفر و نفاق و آزادى كعبه از دست نااهلان و نامحرمان به
مسجدالحرام وارد خواهيم شد ..

* * *
و ما هم چنان
مشغول لاس زدن با یهودی زادگان سعودی هستیم.
وای بر ما! اگر
از پس امروز بود فردایی