بعد از یه روز خسته کننده، اون هم درست 26 مهر که تو این سالهای آخر، همیشه واسه من پر از خاطرات ناگوار بوده، وقتی می رسی خونه، هیچ چیز به این اندازه نمی تونه بهت روحیه بده و شارژت کنه.

اخبار بیست و سی اون قدر بهم چسبید که به نیت همین چسبندگی اش کلی ولخرجی کردم و البته کل خستگیم در شد:

راستش، امشب هیچ خبر و تصویری نمی تونست این قدر شادم کنه:


مطمئنم که یه روز قدس هم آزاد می شه، مطمئن مطمئنم.