باران عدل

بسم رب الحسین

السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین

ایام ماه محرم را سپری می کنیم. این روزها هر کس، به هر نحوی مشغول ابراز علاقه و محبت خود به آل الله است.

این شب ها رو در جلسه سخنرانی با عنوان " سپهرهای وجودی عاشورا " یا رویکرد های وجودی عاشورا یا خیلی ساده تر " عاشورا از نگاه فلسفه اصالت وجود "  شرکت می کنم.

کار منو هم می بینید. همه، تو این ده روز اونقدر مسلمان میشن که دست به ریششون نمی زنند، من هم وقت کم آوردمو و تو این ماه محرمی روشنفکری بازیم گل کرده!

کل موضوع بحث، نگاه اگزیستانسیالیزم به حادثه عاشورا و استفاده از منظر نگاه این نوع تفکر فلسفی برای برداشت و نتیجه گیری از حادثه عاشوراست. کلا بحث جالبی است و البته نو و تازه!

شب ها که کلی کفریات (!) گوش می کنیم و روزش هم کلی به همون کفریات (!) می اندیشیم. ولی الله وکیلی عجب کفریات باحالیه که اینطور ایمان آدمی رو اوج می ده. تا باشه از این کفریات ! بگذریم ...

اینو گفتم که هم، کلی،  کلاس برای خودم بذارم که آقا ما هم بعله ( با عین غلیظ) و هم کار بعضی از کارمندان شرکت های برچسب زنی رو هم راحت تر کرده باشم.

خودمانیم این روزها عجب زیر آبی  پیدا کرده ایم ها! خوش به حال آقایان زیر آب زن!!! نوش جانشان!!!!

***

وسط سخنرانی زد زیر گریه! برگشت و گفت فکر نکنید برای مصیبت های امام حسین (علیه السلام) گریه می کنم، نه، گریه من واسه مصیبتی است که ما بر سر امام حسین (علیه السلام) آوردیم. ذلیل کردیم این حسین را! همان حسینی که در تمام قامت، اوج عزت و کرامت و عدالته!! راستش بغض ترکیدش خیلی دل نشین و دوست داشتنی بود!

راستی چه که نمی کنیم ما!!!!!!!!  یاد مطهری بزرگ افتادم!!  بگذریم که جز گذشتن کار دیگر نمی توان کرد...

***

امام حسین (عليه‏السلام)  پس از ورود به  كربلا به اصحاب خود فرمود:

"الناس عبيد الدنيا و الدين لعق على السنتهم يحوطونه ما درت معايشهم فاذا محصوا بالبلأ قل الديانون.(  بحار الانوار 44/383 و 75/116)

مردم، بندگان دنيا هستند و دين را همانند چيزى كه طعم و مزه داشته باشد، مى‏انگارند و تا مزه آن را بر زبان خود احساس مى‏كنند آن را نگاه مى‏دارند و هنگامى كه بناى آزمايش باشد، تعداد دينداران اندك مى‏شود.